Saoedische prinsjes met hun lijfslaven in 1931.

Lijfslaven en prinsjes (1931)-b8ae69f5

Deze foto gemaakt door de consul of een medewerker van het Nederlandse consulaat in Jeddah in Saoedi Arabi├ź en afkomstig uit particulier bezit, is opgeborgen in een map in het Nationaal Archief en werd nog niet gescand of beschreven [inv. xxx, nr. yy]. Achterop de foto staat wel, in een herkenbaar handschrift als men de hele collectie doorworsteld, dat de foto is gemaakt in januari 1931. “De prinsjes in Wadi Fatimah,” noemt de schrijver het gezelschap en voegt toe: “Rechts Abdullah, de zoon van Emir Faisal.” En tenslotte: “Lijfslaven, etc.” Het fotopapier is van Velox en niet van Agfa, zoals andere foto’s in de mappen in dit deel van het archief. Abdullah leeft niet meer, maar enkele van zijn broers, neven en ooms (waaronder de huidige koning) nog wel. Met enige moeite moet te achterhalen zijn wie er op de foto te zien zijn, misschien zelfs de namen en levensgeschiedenissen van de ‘tot lijfslaaf gemaakten’.    

Het is altijd leuk Zeeland te ontvangen, vooral na een op Walcheren doorgebrachte zomer. Het tijdschrift wordt uitgegeven door een provinciaal en koninklijk genootschap voor wetenschappen en met enige regelmaat slipt de beeldende kunst met de natuurwetenschappen mee het blad binnen. In het september nummer is dat in een artikel van genootschapslid Jim van der Meer Mohr die probeerde het leven en oeuvre van de onbekend gebleven laat 18e eeuwse kunstschilder Jan Baptista van Aerde in beeld te brengen en daarvan verslag doet. [1]. De auteur achterhaalde zes werken van de kunstenaar: een drietal portretten en een schoorsteenstuk geschilderd in de buurt van het Zeeuwse Goes, een altaarstuk voor de rooms-katholieke kerk van Weert en een portret van een priester of pastoor in Amsterdam [2]. Ook vond hij in een databank van een veilinghuis nog genoemd een voorstelling van een ‘naaister.’ In het archief van de gemeente…

Noten
  1. Jim van der Meer Mohr,  ‘Jan Baptista van Aerde (ca. 1738-1812), een vrij onbekende kunstenaar die in de 18e eeuw ook enkele werken in Zeeland heeft gemaakt,’ in Zeeland, Jaargang 28, nummer 3, september 2019 (p. 100-105).[]
  2. Zie bijvoorbeeld het schoorsteenstuk uit 1766 in de beeldbank van het RKD: RKD Images, opgehaald 11 spetember 2019[]
Zeehond met boxer te Domburg

Zeehond voor Carmen Sylva met de boxer van Dolf Molkenboer, Domburg, rond 1953.

De fotootjes, ze zijn maar klein, stonden jaren in een ge├»mproviseerd lijstje op een oude piano. Hoofdpersoon is een jonge zeehond, die zich op het strand zonder moeder als ‘huiler’ te vondeling had gelegd en door de badgast Leendert Pot werd geadopteerd en vanuit het huis Carmen Sylva enkele weken lang meermaal daags naar zee gedragen. Met een schare kinderen achter zich aan, als de rattenvanger van Hamelen, zo wordt gezegd, ging het in optocht naar zee, waar het jonge beest vanuit de armen van Pot een eindje mocht zwemmen, maar in die armen steeds vrijwillig weer terugkwam. Op het duin sliep hij in een kamer met uitzicht op het dorp en werd in de wastafel gewassen. En overdag tussen het zwemmen door luierde de zwemhond op het terras wat met zijn verre neef, de boxer van Dolf Molkenboer – die later werd opgevolgd door de boxer Bruno – en werd daar gevoed met melk of soms misschien met goede haring van ‘t Groentje. Op de foto’s zijn de zwagers Dolf Molkenboer en Leendert Pot in de weer met het soort werkzaamheden, dat tegenwoordig georganiseerd in Pieterburen plaatsvindt. De bestemming van deze zeehond werd echter na weken zoeken de tuin…