Een ‘hele school’ foto van de Openbare lagere school no. 2 aan de Bloemcamplaan in Wassenaar (de Bloemcampschool)

Je kunt niet alle schoolfoto’s in een museum bewaren en bovendien doet de website schoolbank.nl al zoiets. Maar deze foto van 19 mei 1947, twee jaar na de bevrijding, is niet zoals gebruikelijk van een klas, maar van alle klassen en docenten samen. Op het schoolplein voor de ingang en de kamer van het hoofd van de school. Het is voor het oude gebouw; in de jaren negentig van de vorige eeuw werd het vervangen door een nieuw schoolgebouw. Kennelijk waren de onderhoudskosten en die van een renovatie hoger dan nieuwbouw of kwamen die laatste kosten uit een andere pot dan die van de gemeente.

De foto is 23 cm lang en 10 cm hoog en heeft achterop in handschrift van de toen 10 jarige eigenaresse haar naam, de datum van 19 mei 1947 en de tekst ‘De hele school,’ genoteerd. Zij is voor familie herkenbaar op 11 cm van links en 4,2 cm van onderen en kennelijk is dat eens met een zwarte stift naast haar gezicht aangewezen. De naam van de fotograaf blijkt niet uit de foto.

‘De hele school’ op 19 mei 1947 – de Bloemcampschool in Wassenaar.

De foto is hier in hogere resolutie hier gedigitaliseerd; door erop te klikken ziet u een grotere afbeelding waarop is in te zoomen om de gezichten beter te zien.

Wie een foto van het gebouw wil zien kan terecht in de beeldbank van het gemeentearchief in Wassenaar. Hier de ‘Bloemcamplaanschool‘ rond 1932. Een aardige foto van de binnenkant van een klaslokaal hebben ze ook in het archief: ‘interieur van de Bloemcamplaanschool.’

Uit De Wassenaarse Courant van 18 juli 1931 blijkt dat na de vakantie van dat jaar de gemeente een 2e openbare lagere school opent en dat de heer W.F. de Bree tot hoofd van die school was benoemd. In die krant is in de editie van 6 januari van dat jaar te lezen wie er bij de bouw van de school betrokken waren. De architect was Bontenbal, de aannemers Zwanenburg en V.d. Bent, voor de centrale verwarming zorgde de firma ir. Knape en Co., voor de verlichting de heer Bourgeois en de Haagse binnenhuis-architect V.d. Sluis maakte er ’t is geen luxe’ iets fris en aantrekkelijks van.

Arie Bontenbal (1896-1972) was van 1926 tot 1945 gemeentearchitect van Wassenaar. Zie over hem een korte bijdrage van de Historische Vereniging Oud Wassenaar:
‘De bekwaamheid van de architect Bontenbal.’

2a Avenida No. 32 Campo Alegre, Chacao, Caracas, Venezuela

Campo Alegre, 2a Avenida No. 32 (achterzijde, 1969-1970).

Het huis lijkt er op Google Maps nog te staan, maar eenzaam tussen hoge appartementsgebouwen1. In vervallen en roodbruin geverfde staat bovendien en met een gietijzeren poort met slot en ketting. Zo werd het gefotografeerd door de Venezolaanse fotograaf Jimmy Villalta in 2021. Die foto van het in de jaren dertig van de vorige eeuw gebouwde huis op nummer 32 van de 2e Avenue werd gebruikt voor een inventarisatie van bouwkundig erfgoed in de deelgemeente Chacao in Caracas. De buurt heet ‘Campo Alegre’ en is vanaf 1929 ontwikkeld als een ruim met groen en bomen bezaaid villapark door de Spaans-Venezuelaanse architect Manuel Mujica Millán (1897-1963) op een voormalig landgoed ‘Pan Sembrar.’ De huizen – ‘quinta’s’ genoemd op de tekeningen van de architect – zijn er in verschillende moderne stijlen gebouwd in het begin van de jaren dertig. Het meest bekend is het huis van de architect zelf dat doorgaat voor het eerste moderne huis in Venezuela. De fraaie, maar nu vervallen, Quinta Las Guaycas is duidelijk schatplichtig aan de Duitse Bauhaus school en de Nederlandse De Stijl groep. ‘De internationale stijl,’ zo noemen Graziano Gasparini en Juan Pedro Posani het in hun lijvige boekwerk Caracas a traves de su arquitectura (Caracas, Fundación Fina Gómez, 1969, p. 317).

Campo Alegre, 2a Avenida No. 32 (achterzijde, 1969-1970)

Het huis in hetzelfde door Mujica ontwikkelde villapark, dat hier op de foto’s verschijnt, werd van 1968 tot in 1970 bewoond door Nederlandse expats en het is in hun albums dat de foto’s van het gebouw bewaard zijn gebleven. Ze verdienen het vanwege de jaren dertig architectuur gepubliceerd te worden. Het pand had in die tijd geen open ijzeren poort, zoals op de foto van Villalta uit 2021, maar een dichte houten poort met een raampje om de ijscoman te begroeten. De naam van het oorspronkelijke landgoed Pan Sembrar stond ook niet op de pilaar van het hek. Het was gewoon nummer 32. En de pilaren waren, zo te zien, van de hand van dezelfde architect. De natuurstenen kwamen ook terug in de halfronde toren aan de achterzijde.

Campo Alegre, 2a Avenida No. 32 (voorzijde, 1969-1970, retoucheerd om een kind staande voor het hek te verwijderen om redenen van privacy)

Het heeft er alle schijn van dat het pand is ontworpen door Manuel Mujica Millán zelf, maar volgens zijn schoonzuster, telg uit de familie Heny, die het landgoed ter ontwikkeling had gekocht, is nummer 32 op de 2de Avenue één van zes gebouwen die door een van origine Mexicaanse architect zijn gebouwd. Van wie de naam verder niet wordt genoemd in een omschrijving van het pand in de erfgoed inventarisatie van Chacao. Die is vooral lovend over de dubbele hoogte van de woonkamer die vanaf de balustrade en de hoge trap kan worden bekeken2.

Campo Alegre, 2a Avenida No. 32 (de zitkamer met hoge trap, 1969-1970)
Campo Alegre, 2a Avenida No. 32 (voorzijde, 1969-1970)

Hierboven een foto voortuin met een fragment van de voordeur uit 1969 of 1970. De watertoren behoorde de buren toe, hij stond in ieder geval niet in de eigen tuin. Op de achtergond de bergen. Een andere foto van de voorgevel en voordeur, uit de jaren 90, is te zien op de blogspot ‘Caracas Moderna‘ van de Fundació de la Memoria Urbana – een stichting voor het geheugen van de stad

Campo Alegre, 2a Avenida No. 32 (zitkamer, 1969-1970)

Copyright reserved. Alle rechten voorbehouden voor Nederlands Museum (fotograaf bekend bij de redactie).

  1. Google Maps pin ↩︎
  2. Catalogo del Patrimonio Cultural Venezolano 2004-2005, Municipio Chacao, p. 49 Quinta Pan Sembrar ↩︎